01 Mart 2012

GECENİN Bİ VAKTİ!!!..

gece yarısı uyumakla uyumamak arasında can çekişirken ve öksürmekten boğazım parçalanırken bi şarkı dinledim adını bilmiyorum hatta daha öncede hiç duymadığıma eminim ama beni aldı ve geçmişten bigünün ortasına bıraktı anlamsız bi gün şimdilerle hiç bi değeri kalmamış hatta hatırlamaya bile gerek duymadığım bi gün havada ogünün kokusu var sanki sizde hiç böyle hissettiniz  mi?? hiç geçmişten gelen bi koku duydunuz mu? yine böyle soğuk bigün üzerimde ince siyah bir hırka bi otobüs durağındayım yanımda ozaman büyük bi aşk yaşadığım acısıda 3yıl sürmüş o meşhur beyimiz var üzerinde ona en çok yakıştırdığım toz pembe trikosu ayağında yırtık kotu şımarığım aşırı derecede şımarığım itiş kakış şakalaşıyoruz sanki çevremizde bizden başka hiç kimse yok gibi sarılıyorum sıcacık yanımda olduğuna şükrediyorum aradığımı bulduğuma inanıyorum ne kadar mutlu olduğumu tarif etmem artık mümkün değil saçımı kokluyo öpüyo sonra beni sızlanıyorum ben üşüdüğümden biran önce eve gitmek istiyorum otobüs geliyo o ara ayakta kalıyoruz yanımızdaki amca ter kokuyo ben bide onun için sızlanıyorum sonra ona sarılıp kokusunu çekiyorum içime beni herşeyden korumaya çalışır bi hali var derinleri sızlattığını farkediyorum caddeden el ele aşağı iniyoruz hızlı hızlı gülüyoruz ikimizde kapıda her zamanki gibi dakikalarca sarılıyoruz kaçamak öpüşüyoruz onu çok seviyorum bi kez daha ayrılıyoruz ve hergün sabahlara kadar telefonla konuşuyoruz telefonun başında sızıp kalıyorum çoğu kez her sabah kalktığımda kapımda balkonun altında yada bana bakarken onu bulcağımı biliyorum yine gizlice geliceğini birlikte uyumaya devam ediceğimizi biliyorum çok huzurluyum uçarak çıkıyorum sanki o merdivenleri.......


vee biz bugünün arkasından 10 gün sonra ayrıldık bi nedeni yokken terkedip gitmişti beni işte bunu hiç unutamıyorum gecelerce uyuyamadım günlerce sadece telefonuma bakarak ağladım gözüm hep yolda bigün yine o balkonun altına geliceğini hayal ettim kafayı yemek üzereydim uzun süre kimseyle konuşmadım doğru düzgün dışarı çıkmadım onunla yürüdüğüm yollardan geçmeye cesaret edemedim kanatlarım kırılmış gibi eksiktim çok ağladım ciğerlerim parçalanmış gibi hissedene kadar ağladım 


yastığımın köşesindeki kokusuna sarılmaya çalıştım bide bunun için hıçkıra hıçkıra ağladımsanki onsuz nasıl nefes alınır bilmiyodum sonralarında defalarca barıştık bigün anlatırım belki ama biz bidaha hiç öyle masum olmadık ve ben bidaha hiç okadar canımın yandığını hissetmedim hiç okadar çok sevemedim..

sabaha karşı nerden aklıma geldiyse işte...

4 yorum:

men de boor dedi ki...

noktalama işaretlerinden haberin yok gibi :) hani virgül, nokta falan var :P okuyan kişiye nefes aldırırlar. cümle nerde başlamış nerde bitmiş anlamamıza yarar, anlam karmaşasının önüne geçerler vs.

arya in neverland dedi ki...

insanın duygularının noktası virgülü olmuyor pek nerde başlayıp da nerde bittiğini anlayamadan insanı yerle bir ediveriyorlar
bu bi blog imla klavuzu sözlük yada tdk sitesi muamelesi cekmenin ne anlamı var
hiç kullanmam ben noktalama kelimeleride söylediğim gibi yazarım insan okurken beni dinliyomuş gibi olsun ben yazıyı okusun istemem ki beni duysun isterim.

ne cok anımız var ne cok hayal kurarız birlikte ah keşke diye başlayan onlarca cümlemiz var yaşarken dudaklarına paket lastiği carpmış gibi canını yakmıştı bir cok olay bir çok kez eski evin bahcesinde günese karşı üçlü koltuğa uzanıp delinen yerlerine yapardık kalbinin şimdi ne kadar uzak ne kadar anlamsız
gercektende anlamsız mı gercektende sadece öylece duruyorlarmı kalbinde? elimizde olsa bir coğunu yaşamazdık sadece güneşe bakar hayal kurardık yaşandıkça eskidi herşey neye elimizi atsak döküldü kırıldı
keşke hep hayal kursaydık da her şey olduğu yerde kalsaydı

arya in neverland dedi ki...

bu arada merdivendeki kız ne adar cok sana benziyo

EsmerŞeker dedi ki...

aryacım ben yazıcaktım dıceklerıme tercuman oluvermıssın sagolasın:) evet bende benzettım:)