13 Mart 2012

BABAM!!..

bugun babamı izledim uzun uzun ne kadar yaşlandığını farkettim ne kadar yorgun olduğunu..

eskiden saatlerce anılarını anlatırdı televizyondaki herşeye sinirlenebilir ağlayabilirdi hiç bi zaman sert bir baba olmadı bize karşı her zaman daha çok bir arkadaştı hemen izin veren asla kıyamayan 3 yıl öncesine kadar herşey çok güzeldi fakirdik belki çok sıkıntılar çekiyoduk ama içimizde huzurluyduk o aniden hastalanana kadar herşey ne kadar güzelmiş aslında. şimdi ona her baktığımda içim burkuluyo küçük bi çocuk kadar çaresiz aciz. eskileri hiç hatırlamıyorum bile sanki o adam gideli çok oldu onu kaybetmekten her baktıgımda bıraz daha korkuyorum uyurken nefesini dinliyorum biraz derinden nefes aldığında irkiliyorum.
ben babamın kıymetını doktor 1haftalık ömür biçtiğinde anladım o güne kadar hep yanımda olcak hep aynı kalıcak gibiydi ogünki çaresizliğimi şimdi dile getirmem imkansız gibi allah onun eksikliğini yaşatmadı atlattık o zor günleride ama işte o hiç eskisi gibi olmadı ve ben bu korkuyu hiç içimden atamadım...
şimdi annesinin babasının acizliğinden kaçan bakımından bıkan insanları görüyorum anlamıyorum biz tek bir nefesini sayarken bu insanlar nasıl kıyabiliyo nasıl bu kadar acımasız olabiliyo???..

06 Mart 2012


nasıl sustun böyle yaralarken onlar seni...


nasıl gülüp geçtin kan damlarken kahkahalarından...


nasıl sevdinde kimse bi yere sığdıramadı seni...


nasıl bi anlayış bu hak ettiğini değil hak ettiklerini yaşadın...


nasıl sakladın o çaresizliği de sen bile kendini güçlü sandın...


biraz yenilmişliği kabul etseydin can çekişmezdin belki biri çeker 


tetiği yüreğinden vururdu seni...








01 Mart 2012

GECENİN Bİ VAKTİ!!!..

gece yarısı uyumakla uyumamak arasında can çekişirken ve öksürmekten boğazım parçalanırken bi şarkı dinledim adını bilmiyorum hatta daha öncede hiç duymadığıma eminim ama beni aldı ve geçmişten bigünün ortasına bıraktı anlamsız bi gün şimdilerle hiç bi değeri kalmamış hatta hatırlamaya bile gerek duymadığım bi gün havada ogünün kokusu var sanki sizde hiç böyle hissettiniz  mi?? hiç geçmişten gelen bi koku duydunuz mu? yine böyle soğuk bigün üzerimde ince siyah bir hırka bi otobüs durağındayım yanımda ozaman büyük bi aşk yaşadığım acısıda 3yıl sürmüş o meşhur beyimiz var üzerinde ona en çok yakıştırdığım toz pembe trikosu ayağında yırtık kotu şımarığım aşırı derecede şımarığım itiş kakış şakalaşıyoruz sanki çevremizde bizden başka hiç kimse yok gibi sarılıyorum sıcacık yanımda olduğuna şükrediyorum aradığımı bulduğuma inanıyorum ne kadar mutlu olduğumu tarif etmem artık mümkün değil saçımı kokluyo öpüyo sonra beni sızlanıyorum ben üşüdüğümden biran önce eve gitmek istiyorum otobüs geliyo o ara ayakta kalıyoruz yanımızdaki amca ter kokuyo ben bide onun için sızlanıyorum sonra ona sarılıp kokusunu çekiyorum içime beni herşeyden korumaya çalışır bi hali var derinleri sızlattığını farkediyorum caddeden el ele aşağı iniyoruz hızlı hızlı gülüyoruz ikimizde kapıda her zamanki gibi dakikalarca sarılıyoruz kaçamak öpüşüyoruz onu çok seviyorum bi kez daha ayrılıyoruz ve hergün sabahlara kadar telefonla konuşuyoruz telefonun başında sızıp kalıyorum çoğu kez her sabah kalktığımda kapımda balkonun altında yada bana bakarken onu bulcağımı biliyorum yine gizlice geliceğini birlikte uyumaya devam ediceğimizi biliyorum çok huzurluyum uçarak çıkıyorum sanki o merdivenleri.......


vee biz bugünün arkasından 10 gün sonra ayrıldık bi nedeni yokken terkedip gitmişti beni işte bunu hiç unutamıyorum gecelerce uyuyamadım günlerce sadece telefonuma bakarak ağladım gözüm hep yolda bigün yine o balkonun altına geliceğini hayal ettim kafayı yemek üzereydim uzun süre kimseyle konuşmadım doğru düzgün dışarı çıkmadım onunla yürüdüğüm yollardan geçmeye cesaret edemedim kanatlarım kırılmış gibi eksiktim çok ağladım ciğerlerim parçalanmış gibi hissedene kadar ağladım 


yastığımın köşesindeki kokusuna sarılmaya çalıştım bide bunun için hıçkıra hıçkıra ağladımsanki onsuz nasıl nefes alınır bilmiyodum sonralarında defalarca barıştık bigün anlatırım belki ama biz bidaha hiç öyle masum olmadık ve ben bidaha hiç okadar canımın yandığını hissetmedim hiç okadar çok sevemedim..

sabaha karşı nerden aklıma geldiyse işte...